Flow the Collection · 29 juni 2026
Je verwacht het niet, zo diep in het Overijsselse landschap: een echte woestijn. Toch ligt hij er, tussen Ommen en het gehucht Junne — een vlakte van wit stuifzand, omzoomd door donker naaldbos en lage jeneverbes. De Sahara noemen ze hem hier, en de naam is niet overdreven. Maar het mooiste verhaal zit niet in het zand. Dat ligt op de heuvel ernaast.
Een woestijn op een half uur rijden
De Sahara bij Ommen is een stuifzandgebied van zo'n twintig hectare, ontstaan toen eeuwen van begrazing en houtkap de grond kaal achterlieten en de wind vrij spel kreeg. Wat overbleef is een open zee van zand, met hier en daar een ven dat na regen spiegelt en plukken paarse heide aan de rand. Loop er op een vroege ochtend, als de zon laag staat en het zand nog koel is — dan voelt het werkelijk alsof je heel even ergens anders bent. Staatsbosbeheer beheert het gebied en houdt het bewust open. Vroeg op de dag heb je de vlakte vaak voor jezelf, met alleen het geluid van de wind en een verdwaalde veldleeuwerik boven het zand.
Hoe het zand bleef liggen
Dat de Sahara er nog is, is bijna toeval. In de negentiende eeuw stoof het zand zo hard dat het akkers en wegen bedreigde. Rond 1840 liet de familie Van Pallandt, eigenaar van het nabije landgoed Eerde, naaldbos planten om het stuiven te temmen. Het lukte — net niet helemaal. Een kern bleef open, en precies die kern bewonderen we vandaag: een woestijn die per ongeluk bewaard bleef. Wie goed kijkt, ziet de strakke rijen aanplant nog altijd als een rand om het wilde hart.
De berg waar de wereld op een leraar wachtte
Aan de voet van het zand verrijst de Besthmenerberg, met volgens veel Ommenaren het mooiste uitzicht van de streek. Honderd jaar geleden was deze heuvel wereldnieuws. Tussen 1924 en 1938 streken hier de Sterkampen neer: duizenden mensen uit alle windstreken, in tenten, wachtend op de jonge Indiase wereldleraar Krishnamurti. Philip baron van Pallandt had hem landgoed Eerde geschonken; het kasteel werd zijn thuis. In 1929 sprak Krishnamurti hier de woorden die alles veranderden — 'de waarheid is een land zonder paden' — en hief zijn eigen orde op. De tenten verdwenen. Het zand bleef.
Zo loop je het
Vanuit Ommen ben je er zo. De mooiste route voert door het stuifzand naar landgoed Junne, of in een lus over de Besthmenerberg — bos, heide en dat weidse uitzicht als beloning. Trek stevige schoenen aan, want lopen door los zand is zwaarder dan het lijkt, en ga vroeg: het ochtendlicht over de duinen is het hele verhaal waard.
Blijf slapen waar het zand begint
Hotel Paping ligt midden in Ommen, op een steenworp van de Vecht en het stuifzand. Kom thuis na je wandeling en maak er met het Pieterpad-arrangement een heel weekend van — Ommen ligt precies op de route.
