Flow the Collection · 14 mei 2026
Het woord zegt het al: coulissen. In een coulisselandschap staan houtwallen en bosjes als schermen achter elkaar, zodat het land zich pas opent zodra je verder loopt. Rond Ootmarsum is dat landschap nog gaaf bewaard, en wandelen wordt er bijna vanzelf een spel van kijken.
Gemaakt door mensen en tijd
De houtwallen zijn niet toevallig ontstaan. Boeren legden ze eeuwen geleden aan als afscheiding tussen percelen en als bron van hout. De hogere, ronde akkers heten essen; de lager gelegen, vochtige delen vormen de beekdalen. Samen geven ze het land zijn ritme van open en dicht.
Lagen die opengaan
Loop je over de stuwwal, bijvoorbeeld vanaf de Kuiperberg, dan zie je de lagen het duidelijkst: dichtbij scherp, verder weg steeds zachter, tot alles vervaagt in een blauwe rand. Bij laag licht, vroeg of laat op de dag, staan de houtwallen als donkere strepen tegen het gouden land.
De stem van het water
Tussen de wallen door stromen de beken: de Mosbeek, de Springendalsebeek, de Hazelbekke. Ze ontspringen aan heldere bronnen en houden de dalen koel en groen. Wie er stil staat, hoort het water voortdurend, een geluid dat in het vlakke deel van Nederland zeldzaam is.
Het te voet beleven
Dit landschap vraagt om langzaam gaan. Neem een route die over zandpaden door de wallen voert, sta stil bij elk vergezicht dat opengaat en laat het tempo zakken tot dat van het land zelf. Vanuit een hotel in Ootmarsum heb je het coulisselandschap letterlijk achter de deur.
Wil je meteen op pad, begin dan met de klassieker over de Kuiperberg naar het Springendal: de route die het spel van coulissen en bronnen het mooiste laat zien.
